Vanmorgen zaten we in spanning voor de ziekenhuiscam waarmee we Marijn vanuit huis kunnen zien. Zou Marijn nog onder de lamp liggen? Gisteren konden we vanuit huis al zien dat ze 1 lamp hadden weggehaald. Als zijn waardes goed waren zou vandaag ook de laatste lamp worden weggehaald.

Maar Marijn lag nog lekker te zonnebaden met zijn ‘bril’ (eufimisme voor een blinddoek) op. Dat kon twee dingen betekenen: de waardes waren nog niet bekend of ze waren niet goed genoeg. Ons gevoel dat Marijn waarschijnlijk morgen naar huis zou kunnen sloeg om in een 50/50 gevoel.

Eenmaal in het ziekenhuis zagen we meteen dat de lamp intussen weg was. Een co-assistent bevestigde het goede nieuws: zijn waardes waren inmiddels prima en hij hoeft niet meer onder de lamp. Als zijn waardes morgen nog steeds goed zijn mag hij naar huis!!!

Heerlijk om ons mannetje weer aan te kunnen kleden, nadat hij dagen in een luiertje of zelfs helemaal naakt onder het felle licht heeft gelegen. Hij mocht weer lekker in een wiegje naast me liggen. Ook konden we nu lekker de tijd nemen om hem te voeden, verzorgen en knuffelen zonder dat we er rekening mee hoefden te houden dat hij snel weer onder de lamp moest.

Inmiddels zijn we net thuisgekomen en heb ik Marijn officieel toegevoegd aan mijn stamboomprogramma. Dat ik dat nog niet gedaan had geeft wel aan hoe hectisch de afgelopen week is geweest. Nu gaan we nog even zijn bedje opmaken en nieuwe kleertjes uitzoeken om morgen mee te nemen. Wat zou het mooi zijn als hij morgen naar huis mag, toevallig ook nog precies de dag dat hij was uitgerekend!