De testuitslagen van vanmorgen waren vergelijkbaar met die van woensdag en gisteren. Jammer dat die niet verbeteren, maar we zijn in elk geval al lang blij dat ze niet verder verslechteren. Mede omdat ik het kindje soms weinig voel bewegen hebben we besloten dat ik in elk geval tot maandag in het ziekenhuis blijf. Ik vind het wel zo’n veilig gevoel dat er meteen gekeken kan worden als er wat is en dat je dan niet nog eerst een half uur naar het ziekenhuis moet rijden. Maandag wordt bekeken of de bevalling wordt ingeleid of dat we het nog een paar dagen afwachten.

Vannacht had ik even goede hoop dat het spontaan zou beginnen. Ik had weer erge kramp/weeen die in vlagen erger werd. Maar na een paar uur zakte het weer af. Het rommelt nog wel wat, zo kon ik vandaag ook op de CTG zien dat mijn buik af en toe behoorlijk hard wordt terwijl ik gewoon lig. De gynaecoloog gaf aan dat dit niet hoeft te betekenen dat ik snel zal bevallen, maar dat dit wel zou kunnen. Zoals we in Twente zeggen: Kiek’n wat wot!