Gisteren had ik ineens flink last van kramp onderin mijn buik en rug. Ik ben niet iemand die voor elk piepje belt, maar dinsdagavond was ons bij de informatieavond over bevallen in het ziekenhuis nog op het hart gedrukt dat we echt moesten bellen als we wat geks hadden. Dus toch maar even contact gezocht met de verloskamer en ze wilden graag dat ik langskwam.

Daar aangekomen legden ze me weer aan het CTG-apparaat om te zien of ik harde buiken had en hoe het kindje het deed. Harde buiken had ik niet, en na een onderzoek werd uitgesloten dat het weeën waren. Maar wat was het dan wel?

Het blijkt dat het kindje al aan het indalen is, netjes met zijn hoofd naar beneden. Daardoor staan er nu andere delen van mijn buik onder spanning en dat kan die kramp veroorzaken. Dat verklaart ook waarom ik de laatste dagen zoveel meer last heb van mijn bekken met lopen. Daarbij was de informatieavond ook erg vermoeiend. Ik moest meer zitten en lopen dan ik gewend ben, wat ook niet echt helpt natuurlijk.

Vandaag moest ik naar de gynaecoloog en die bevestigde dat alles in orde was. Over twee weken moet ik terugkomen. Naar de bevalling toe gaat de frequentie van de controles omhoog, want het is nog maar 50 dagen voor mijn uitgerekende datum!