Vanmorgen ben ik bij de bedrijfsverpleegkundige geweest. Tenzij het de komende weken ineens wonderbaarlijk beter gaat met me, ben ik met zwangerschapsverlof. Dat is dus ruim 10 weken eerder dan gepland.

Het voelt erg dubbel: aan de ene kant de frustratie dat ik niet lekker ben en niet gewoon m’n werk kan doen, en aan de andere kant de opluchting dat ik nu hopelijk de rust krijg die we nodig hebben.

De komende paar dagen ga ik nog wat dingetjes op papier zetten voor mijn collega’s, zodat zij mijn taken over kunnen nemen. Dat kan allemaal vanuit huis. Daarna ga ik me 100% concentreren op ons ventje!